Zelfcompassie Challenge

Zelfcompassie betekent vriendelijk, niet-veroordelend naar jezelf kijken, juist op momenten dat je het moeilijk hebt of blundert.

‘De meeste mensen zijn strenger voor zichzelf dan voor anderen’, weet de Amerikaanse onderzoeker Kristin Neff van Texas University. ‘Maar waarom zou je wel mededogen hebben met anderen en niet met jezelf? Behandel jezelf zoals je een goede vriend zou behandelen als dingen misgaan.’ Neff zette het begrip ‘zelfcompassie’ op de wetenschappelijke kaart.

Zelfcompassie heeft haar wortels in het boeddhisme. In de Westerse Psychologie gaan we veelal uit van de uniekheid van het individu, terwijl in het boeddhisme veel meer aandacht is voor wat mensen met elkaar verbindt.

Zelf compassie bestaat uit drie componenten:
– Self Kindness
– Common humanity
– Mindfulness

Self Kindness gaat erover dat je mild bent voor jezelf op het moment dat je faalt of vindt dat je tekortschiet. Life isn’t always perfect. Maar…. Zelfkritiek verhindert mensen vaak om mild te zijn naar zichzelf. We zijn ons vaak niet bewust van het stemmetje in ons hoofd dat werkelijk overal commentaar op levert:
– Kritiek op je uiterlijk (Oh, deze jurk maakt me veel te dik)
– Prestaties (Heb je je werk nu weer niet af?)
– Sociaal gedrag (Waarom ben je toch niet zo assertief als die ene collega?)

Common Humanity: helpt met het besef dat je niet alleen staat in het leven. Als dingen niet gaan zoals je wilt, gaat dat vaak gepaard met een gevoel van isolatie: “Ben ik werkelijk de enige die zich zo voelt?” Zo kun je bijvoorbeeld denken dat jij de enige bent die met kerstmis alleen thuis zit. Maar daarmee ga je voorbij aan wat Neff common humanity noemt: het besef dat je niet alleen staat in het leven en dat lijden en tekortschieten onderdeel uitmaken van het menszijn. Het overkomt ons allemaal. In je falen ben je dus niet alleen maar juist verbonden met anderen.

Vervolgens komen we op het volgende punt: gevoelens bekijken met aandacht. Je verdringt ze niet. Maar je verdrinkt er ook niet in. Je negeert ze niet maar zwelgt ook niet in zelfmedelijden. Dit valt onder Mindfulness. Deze evenwichtige manier van omgaan met emoties ontstaat doordat je je eigen ervaringen in een breder perspectief plaatst. Je observeert je gedachten en gevoelens zoals ze zijn, zonder dat je ze probeert te onderdrukken of negeren. Je kunt simpelweg geen compassie met jezelf voelen als je je pijn negeert. Verdrinken in je gevoelens heeft ook geen zin. Je bekijkt ze met aandacht en blijft hierbij in het hier en nu.

Onzekerheid kent iedereen. De schade die zelf-veroordeling aanricht kan vele malen erger zijn. Bij mij heeft dit eens tot een eetstoornis geleid. Uit onderzoek blijkt dat gevoelens van inferioriteit in verband worden gebracht met zelfdestructief gedrag – zoals overmatig drank of drugsgebruik, roekeloos rijden, zelfmutilatie, eetstoornissen. In extreme gevallen kiezen mensen ervoor zichzelf van het leven te beroven. Gevoelens van schaamte en onbeduidendheid kan ertoe leiden dat iemand zich uiteindelijk van het leven beroofd. Kortom:

BE AWARE

Zelfkritiek in heftige mate, kan echt een sluipmoordenaar zijn. Het is van belang dat we de psychologische patronen die we vertonen helder zien echter het is nog belangrijker dat we onszelf daarom niet veroordelen. Anders blijven we in dezelfde cirkel hangen.

Op 14 januari start de zelfcompassie challenge. Deze duurt drie weken. Je kunt op de insta en FB pagina van The Me Project alles volgen.

Deel je mee voor meer helderheid?

1 Reactie
  • Sabrina van Haaren
    Geplaatst op 23:26h, 22 december Beantwoorden

    Hee Ilse ik wil heel graag meedoen met de challange! Denk je dat ik het samen met Jaimy zou kunnen doen? Of is dat nog te hoog gegrepen denk je?

Geef een reactie